KARAMAN’IN NEDEN BİR ‘ŞEHİTLER MÜZESİ’ YOK?

Bu ülke kurulduğu günden buyana sayısız şehit verdi. Çanakkale’de cephede, Güneydoğu’da dağlarda, şehirlerde, sokaklarda, stadyumlarda, El-Bab’ta, Afrin’de binlerce isimsiz kahramanımız bu vatan bölünmesin, yok olup gitmesin ve hep var olsun diye hiç düşünmeden kendi canından geçip şehit oldu, olmaya da devam ediyor.

Hemen hemen neredeyse her gün bir baba ocağına, analarımızın yüreğine ateş düşüyor. Şehirler şehit acısıyla kavruluyor ve biz aldığımız her şehit haberinin ardından bu son olsun diyoruz ama düşman kalleş olunca maalesef acımız son bulmuyor.

Karaman, defalarca şehit acısıyla yanıp kavrulmuş bir şehir. Geçtiğimiz yıl bu vatan bölünmesin diye evlatları Oğuzhan’ı Muhammed Ali Mevlüt’ü, Mehmet ve Ömer’i vatan toprağına emanet etti sessizce. Bu yılın Şubat ayında ise bu kez Afrin’den gelen acı haber Karaman’a bağlı Ermenek Güneyyurt kasabasını yaktı kavurdu. Uzman Çavuş Şükrü Ünlü, Suriye’de yürütülen Zeytin Dalı operasyonunda şehit oldu. Şehidimizin üzerinden ise uğruna can verdiği ve kendi kanıyla sulanan bayrağımız çıktı. Ardında gözü yaşlı bir eş bırakmamak için evlenmemişti. Ama gözü yaşlı bir anne ve baba bıraktı. Son şehidimiz Şükrü kardeşimizle birlikte Karaman’ın bugüne kadar verdiği şehit sayısı da 95’e çıktı. Sayı demeye alışmışız. Ama onların hepsi birer evlattı, eşti, babaydı ve her şeyden önce bir candı. Trafik denetimi yaparken dikkatsiz bir sürücünün kullandığı aracın çarpması sonucu şehit olan Trafik Polisi Erkan Kurşun’u da unutmayalım. Oda görevi için şehit düştü.

Evet, Vatanımız için sadece Karaman 95 şehit vermiş bir şehir. 81 ilin şehit sayısı ise saymakla bitmeyecek kadar çok. Peki, vatanı için kendi canından geçen bu kahramanlarımızın isimleri unutulmasın diye doğup büyüdükleri şehirler neler yapıyor bir bakalım. Tabi ben Karaman’da yaşadığım için Karaman’ı taban alarak şu tespitleri yaptım. Burada şehitlerimizin bazılarının isimleri vefa adına okullara, parklara, caddelere, sokaklara verildi. Elbette şehitlerimizin isimlerinin böyle yerler de yaşatılması güzel bir şey ama hangimiz bu şehitlerimizin hayat hikâyelerini biliyoruz. Aileleri ve yakınları dışında tabiî ki hiç birimiz. Örnek vereyim mesela Şehit Özel Harekât Polisi Hakan Yılmaz’ın isminin verildiği okulda okuyan kaç öğrenci onun nasıl bir insan olduğunu, ya da nasıl şehit olduğunu biliyor? Yada Hakkâri şehitlerimiz Oğuzhan Küçük ve Muhammed Ali Mevlüt Dündar’ın nasıl bir çocukluk, gençlik geçir diklerini, ne gibi hayalleri olduğunu hangimiz biliyor? “Güzel günler göremiyorum” diyen Diyarbakır şehidimiz Mehmet Kızılca güzel günler görmeyi hak etmiyor muydu? Şehit uzman çavuşumuz Ömer Doğan, kızlarının büyüyüp, başarılı birer insan olduğunu görüp onların bu başarılarıyla övünmeyi hak etmiyor muydu? Elbette hepsi hak ediyordu. Ama onlar vatan için şehit olmaya talip oldular. Bir şehir olarak şehidine sahip çıkmak onların isimlerini okullara, parklara, caddelere, sokaklara vermekle olmaz. Neden Karaman’da şehitlerimizden kalan yadigârların sergilendiği bir Şehitler Müzesi yok? Neden şehitlerimizin hayat hikâyelerinin en ince ayrıntısına kadar anlatıldığı kitaplar yok? Nedenleri sıralarsak böyle çoğalır gider. Çünkü bahanelere neden aramak kolaydır.

Şehitlerimize vefa adına, Karaman Valimiz Sayın Fahri Meral’den, kendisi de bir şehit çocuğu olan Belediye Başkanımız Ertuğrul Çalışkan’dan, şehitlerimizin ailelerinden isteğim ve ricam, Karaman’a en kısa zamanda şehitlerimizden geriye kalan eşyalarının, anılarının sergilendiği bir Şehitler Müzesi kurulmasıdır. Her şehidimizin ailesinin evinde onlardan geriye kalan yadigârlar mutlaka muhafaza edilmektedir. İşte o anıları tüm Karaman’la paylaşın ki bizde vatan için şehit olan kardeşlerimizin hatıralarına sahip çıkalım. Ayrıca evet bizim geçmiş yıllarda basılmış bir Karaman Şehitleri albümümüz var. Ama bu kitabın güncellenmesi ve içeriğinde şehitlerimizin hayat hikâyelerinin anlatıldığı satırlar olmalı ki bu vatan için canını seve seve veren şehitlerimizi çok daha yakından tanıyabilelim. Umarım bu isteğim ve dileğim gerekli yerlerden kabul görür ve Karaman Şehitler Müzesi’ne en kısa sürede kavuşur.

Şimdi sizlere bana köşemde yer vermem için gönderilmiş ve bu konuyla alakalı bir yazıyı aktarmak istiyorum.

BİR İLÇE VE 23 ŞEHİT

İlçenizde Kaç Şehit var biliyor musunuz?

İlçenizdeki şehitlerimizin hayat hikâyelerini biliyor musunuz?

İlçenizdeki, İlinizdeki hatta Tüm Türkiye'de ki Şehitlerimizin Hayat hikâyelerinin olmasını ve Okullarda Çocuklarımıza okutulmasını ister misiniz?

Hadi şimdi bir İlçe düşünelim hep birlikte...

Varsayalım bu İlçemizin 23 Şehidi Olsun, 23 Şehit Ailesi 23 Yanan Kavrulan Ocak. Şehit Anneleri, Şehit Babaları, Şehit Eşleri ve Tabi ki Şehit Yavruları...

Hepsinin Ortak Sözü VATAN SAĞOLSUN.

Hepsinin Ortak dileği UNUTULMASIN.

(1) Şimdi bu ilçenin 23 şehidini öğretmen ve öğrenciler ile birlikte ziyaret ederek hayat hikâyelerini not alıp "İlçemizin Şehitleri" şeklinde bir kitap ortaya koyduğunu ve bu kitabın okullarda çocuklarımıza dağıtıldığını ve de okuma etkinlikleri çerçeve sinde okutulduğunu düşünelim.

(2) İlçedeki şehit ailelerinin ve gazilerimizin ilçedeki okullara davet edilip öğrenciler ile bir araya geldiklerini düşünelim.

(3) Ve yine bu ilçenin bir kanalı olsun bu kanalda ilçedeki şehit ailelerini ziyaret ederek şehitlerimizin hayat hikâyelerini ailelerinin anlatımıyla bir yayın yaptıklarını düşünelim.

(4) Ve Yine ilçedeki 23 şehidimizin kıyafetlerinin sergilendiği bir Şehitler Müzesi olduğunu düşünelim. 18 Mart Çanakkale Zaferi ve Şehitleri anma programları vs. etkinlikler ile ilçe halkının ve öğrencilerin ziyaretlerde bulunduğu nu düşünelim.

Şimdi şehitlerini bu şekilde yâd edecek olan ilçede şehit ailelerinin sokaklar da gezerken insanlar tarafından nasıl tanınacağını, nasıl insanlardan hürmet göreceğini ve bu davranışların onları nasıl mutlu edeceğini düşünün. Şehit Aileleri ile bir araya gelen, Hayat hikâyelerini oku yan öğrencilerin Şehitlerini tanıyacağını, bileceğini ve hissedeceğini düşünün. Vatan Millet Bayrak Sevgisinin onlarda nasıl kendiliğinden aşılanacağı hayali ile yanıp kavrulalım.

Ve düşünün Allah aşkına Şehit Ailelerinin bu şekilde hissettirildiği bir ilçede okuyan çocuklarımızın haberlerde duyduğumuz hatta şahit olduğumuz dolmuş vs. gibi yerlerde Şehit ailelerine karşı bir saygısızlığa tahammül edemeyeceği ve gereken hassasiyeti en güzel şekilde göstereceği aşikâr değil midir?

Evet, unutmamak ve unutturmamak; vatan için bayrak için bu millet için analarından, babalarından, evlatlarından, yavrularından vazgeçen şehitlerimize düşen vazifemiz ve görevimiz ise şayet bizler bunları yapmalıyız.

Evet, Şehitler Haftası vb. günlerde şehitlerimizin kabirlerini ve ailelerini ziyaret ediyoruz ama bu ziyaretlerde hayat hikâyelerini ailelerinden dinleyerek not alıp kitap haline getirmeliyiz. Çünkü yarın anne babaları da şehit evlatlarına kavuştuklarında şehidimizin çocukluğu, işi, aşı en sevdiği şeyi, şahadet ile ilgili sözleri de maalesef onlar ile birlikte gidiyor. Ve maalesef üzülerek söylüyoruz birçok şehidimizi sadece Mezar taşındaki ismi ile hatırlamak zorunda kalıyoruz.

Evet, şehitlerimizin isimlerini okullara veriyoruz ama onların hayat hikâyelerini çocuklarımıza tanıtmadan ve tanıtmadığımızın farkına varmadan okullarımızdan mezun ediyoruz.

Şehitlerimize Vefa için yukarıda sıraladıklarımızı bir ilçenin yaptığını hayal edelim... Ve devamında bir ilin yap tığını ve tüm illerimizin bu şekilde bir şeyler yaptığını düşünelim. Şehit Hayat hikâyelerinin resmi bir site kurulup o siteye de kayıt edildiğini ve aradığımız her şehidimizin hayat hikâyelerini bu şekilde en güzel ve doğru şekilde bulabildiğimiz müthiş bir sayfa hayal edelim. (Bugün Google da bir şehidin hayat hikâyesini aradığınızda sadece şehit olduğu gün ile ilgili eksik ve hatalı bilgiler ile dolu haberlerden başka bir şey yok maalesef)

İstemez miydiniz Çanakkale Zaferinin sahibi kahraman dedelerimizin hayat hikâyelerinin olduğu bir kitap, doküman veya dijital veri...

O zaman belki böyle imkânlar yoktu ama şimdi Çanakkale Ruhunu canlarını vererek yaşayan şehitlerinizin hayat hikâyelerini şimdiki ve gelecek nesillere aktarmak için önümüzde hiçbir engel yok diye düşünüyoruz.

Evet, ilçelerimizde, illerimizde unutmamak adına birçok şey yapılıyor muhakkak ancak bu yukarıdaki saydıklarımız sistemli şekilde bir ilçede bir ilde yapılmaya çalışılırsa şimdiki ve gelecek neslimize şehitlerimizi çok daha güzel şekilde bizlere, çocuklarına hatıralarda, hafızalarda kalıcı bir şeyler (Hayat hikâyeleri, Kıyafetleri, Belgeseller, vs.) ortaya koyarak yâd etmiş olacağız ve Vatan, Millet, Bayrak Sevgisini en güzel şekilde çocuklarımıza aşılamış olacağız.

Türk'e yakışanın bu olduğunu düşünüyoruz.

Sözlerimizden lütfen kimseyi kırmak, eleştirmek veya yapılan şeyleri eksik görmek gibi bir şeyler algılanmasın.

Şehit ailelerinin gözyaşlarına vefa ile dokunmak adına bir hayal sadece bu...

Umarız bu hayal başta Karaman olmak üzere her ilde ve ilçede başlar. Umarız bir il biz zaten böyle şeyler yapıyoruz demek yerine yaptığımız şeylerin yanına ilaveten böyle bir şey de yapabiliriz der, yapmalıyız der.

Umarım bu yazı sadece bu sayfada kalmaz ve birileri yazılanlardan pay çıkarır ve hayal olan bu proje hayata geçirilir.

Tüm şehitlerimizin ruhu şad olsun, Rabbimiz şehit ailelerini sevdikleriyle cennetinde kavuştursun ve o güne kadar onlara sabırlar versin. Âmin.

(Özel teşekkürümdür. Şehitlerimizin unutulmaması için çırpınan bir şeyler yapmaya çalışan yürekli insanlara ve şehitlerimiziçin@_bir_iyilikyap gönüllüsüne. İyi ki varsınız)

YORUM EKLE
YORUMLAR
Mehmet KARŞIT
Mehmet KARŞIT - 7 ay Önce

Çok güzel ve anlamlı bir proje olabilir. Bir il en azından kendi İlinin Şehitlerini tanısın bilsin ve hissetsin.
Şehitlerimizi Unutmamak için ne varsa yapılmalı ve yapılabilecek şeyler bu yazıda çok güzel anlatılmış. Dilerim Sayın Valimize yazınız ulaşır ve gerekli çalışmalar başlatılır.

banner284

banner285